[Dertli]

[Mir'ati]

Erlik midir eri yormak
Irak yoldan haber sormak
Cennetteki ol dört ırmak
Coşkun akan sel bizdedir

Adem vardır cinsi semiz
Abdest alır olmaz temiz
Halkı dahleylemek nemiz
Bilcümle vebal bizdedir

Arı vardır uçup gezer
Teni tenden seçüp gezer
Canan bizden kaçıp gezer
Arı biziz bal bizdedir

[Aşık Hasan]

Dedim ne gülersin dedi nazımdır
Dedim kaşın mıdır dedi gözümdür
Dedim ay mı doğdu dedi yüzümdür
Dedim ver öpeyim söyledi yok yok

Dedim aydınlım var dedi aynımda
Dedim günahım çok dedi gönlümde
Dedim mehtap nedir dedi koynumda
Dedim ki göreyim söyledi yok yok

Dedim vatanın mı dedi ilimdir
Dedim bülbül müdür dedi gülümdür
Dedim Nesimi Şah dedi kulumdur
Dedim satar mısın söyledi yok yok

[Kul Nesimi]

Gah giderim medreseye ders okurum Hak için
Gah giderim meyhaneye dem çekerim kime ne

Kelp rakip haram diyormuş şarabın katrasın
Saki doldur ben içerim günah benim kime ne

Ben melamet hirkasını kendim giydim eğnime
Ar ü namus şişesini tasa çaldım kime ne

Ah yezid seccadeni al yürü mescid yoluna
Pir eşiği benim Kabe’m kıblegahım kime ne

Gah çıkarım gökyüzüne hükmederim kaftan kafa
Gah inerim yeryüzüne yar severim kime ne

Kelp rakip böyle diyormuş güzel sevmek pek günah
Ben severim sevdiğimi günah benim kime ne

Nesimi’ye sordular ki yarin ile hoş musun
Hoş olayım olmayayım o yar benim kime ne

[Kul Nesimi]

Evvel eşiğine koydum başımı
İçeri aldılar döktüm yaşımı
Erenler yolunda gör savaşımı
Can ü baş koyarak kurbana geldim

Ol demde uyandı batın çırağı
Üç adım ileri attım ayağı
Rehberim boynuma bendettiği bağı
Koç kurban dediler imane geldim

Dört kapu selamını verüp aldılar
Pirin huzuruna çıkıp geldiler
El ele el Hakk’a olsun dediler
Henüz ma’sum olup cihana geldim

Pirim kulağıma eyledi telkin
Şah-ı velayete olmuşuz yakın
Mezhebim Ca’fer-i Sadık-ul-metin
Allah dost eyvallah peymana geldim

Özüm darda gözüm yerde durmuşum
Muhammed Ali’yi ikrar vermişim
Sekahüm hamrini anda görmüşüm
İçip kana kana mestane geldi

Yolumuz On iki İmam’a çıkar
Mürşidim Muhammed Ahmed-i Muhtar
Rehberim Ali’dir sahip Zülfikar
Kulundur Şahiya divana geldim

[Şahiya]

Denizleri yarattın sen kapaksız
Suları yürüttün elsiz ayaksız
Yerleri temelsiz göğü direksiz
Durdurursun acep iskancı mısın

Kullanırsın kanadsızca rüzgarı
Kürekle mi yaptın sen bu dağları
Ne yapıp da öldürürsün sağları
Can verip alırsın sen cancı mısın

Sekiz cennet yaptın sen adem için
Adın büyük bağışla anın suçun
Ademi cennetten çıkardın niçün
Buğday nene lazım harmancı mısın

Bir ikin bin ettin kendi adını
Görmedim sen gibi iş üstadını
Yaşadırsın kurudursun odunu
Sen bahçevan mısın ormancı mısın

Cibril’e perde altında söylerdin
İnüp Beytullah’a kendin dinlerdin
Bu ateşi cehennemi neylerdin
Hamamın mı var külhancı mısın

Hafaya çekilüp seyrana durdun
Akıl ermezlerin aklını urdun
Kıldan köprü yaptın da kurdun
Akar suyun mu var bostancı mısın

Bu kışlara bedel bu yazı yaptın
Evvelbahara karşı güzü yaptın
Mizani iki göz terazi yaptın
Bakkal mısın yoksa dükkancı mısın

Kazanlarda katranların kaynarmış
Yeraltında balıkların oynarmış
On bu dünya kadar ejderin varmış
Şerbet mi satarsın yılancı mısın

Esirci misin koydun cehenneme arap
Hoca mısın okur yazarsın kitap
Aslın katip midir görürsün hesap
İhtisabın mı var yok hancı mısın

Yüz bin tamum olsa korkmam birinden
Rahman ismi nazil değil mi senden
Gaffar-üz-zünubunum demedin mi sen
Af et günahımı yalancı mısın

Şanına düşer mi noksan görürsün
Her gönülde oturursun yürürsün
Bunca canı alıp gene verirsin
Götürüp getiren kervancı mısın

Bilirsin ben kulum sen sultanımsın
Kalpde zikrim dilde tercümanımsın
Sen benim canımda can mihmanımsın
Gönlümün yarisin yabancı mısın

Beni delil eyler kendin söylersin
İçerden Azmi’yi hazar eylersin
Yücelerden yüce seyran eylersin
İşin seyran kendin seyrancı mısın

[Azmi]

Düşme dünya mihnetine
Talip ol Hak hazretine
Ab-ı kevser şerbetine
Parmağını ban dediler

Gördüğünü gözün ile
Beyan etme sözün ile
Neden sonra bizim ile
Olursun mihman dediler

Kalkıp sema’larla oynu
Açılıp pak olsun ayna
Kırk yıl bu kazanda kayna
Dahi çıksın can dediler

[Şah Hayati]

[Yunus Emre]